•november 11, 2007 •
Laat een reactie achter
Zondag, de eerste keer dat ik hier mijn was ga doen … en eigenlijk tout court de eerste keer dat ik zelf mijn was doe!
Alles loopt goed totdat ik mijn was in de droogkast wil steken. Kan wit en zwart wel tegelijkertijd in de trommel zonder blijvende kleurschade?? Ik probeer de mama te bereiken, maar helaas, geen ontvangst in het waskot. Daarop loop ik naar buiten … De deur sluit achter me … Ik probeer terug binnen te geraken … Maar die franse deur sluit blijkbaar automatisch en de sleutel ligt BINNEN!
Dan maar aan de Acceuil de reservesleutel gaan vragen, want je gaat ervan uit dat ze voor 1000 studenten en 1 waskot toch wel minstens een dubbel van de sleutel hebben … niet dus! Typisch frans. Er is maar 1 persoon die een dubbel heeft van de sleutel en die komt pas 2 uur later … misschien. 2,5 uur later was de reservesleutel dan toch gearriveerd en heb ik mijn was kunnen afmaken.
Traumatiserend als die situatie was, ben ik sindsdien niet meer in het waskot geweest: handwas rules! Maar de handdoeken en het bedlinnen stapelen zich ondertussen op …
Geplaatst in diefstallen en verdwijningen
•november 11, 2007 •
1 Reactie
Op een mooie vrijdagmiddag sloeg het lot toe. Met de ijver van iemand die zich verheugt op de eigendom van een gepersonaliseerd abonnement voor de hypermoderne Straatsburgse tramsporen, fiets ik naar het tramstation alwaar ik een geniale plaats uitkies om mijn fiets vast te maken. Ik neem mijn sleutels, en maak mijn slot vast. Ik stap de tramwinkel binnen en koop mijn prachtige abonnement. Ik kom terug buiten … en warempel: fiets weg!
Veel tijd om erbij stil te staan had ik niet, want ik moest nog ‘t een en ander voorbereiden voor mijn reizende gezelschap (Joke en Machteld waren onderweg naar een weekendje Straatsburg).
Om 20u komen we gepakt en gezakt aan mijn kot aan … maarreuh … mijn sleutels ??
Hoe is mijn fiets nu gestolen? Waarschijnlijk heb ik mijn sleutels, in plaats van ze in mijn zak te steken, gewoon laten vallen naast mijn fiets (geniaal gewoon). Iemand moet dat gezien hebben en mijn sleutels en mijn fiets genomen hebben en met de noorderzon vertrokken zijn. Tsss … die fransen he!
Maar vanaf vandaag kan ik met een nieuwe fiets rondscheuren! Men weze gewaarschuwd.
Geplaatst in diefstallen en verdwijningen
•november 11, 2007 •
Laat een reactie achter
Dit verhaal is al enkele weken oud, maar toch nog de moeite om te vertellen!
Na een avondje uit in de Mosquito (de Erasmusbar hier in Straatsburg) wou ik mijn fiets naar huis nemen … Vol goeie moed en een tikje naief stap ik op de plaats af waar ik mijn fiets had achtergelaten om daar een grote lege ruimte te treffen. Na een grondige zoektocht in de nabije omgeving hebben we de fiets teruggevonden … vastgemaakt aan een paal én een andere fiets mét een U-slot!
Een of andere deugeniet had dus mijn fiets verplaatst om de volgende ochtend mijn slot door te knippen! Dan maar midden in de nacht de politie bellen om het slot van die andere door te knippen, zodat ik mijn fiets terug zou hebben. Een uurtje en 3 telefoontjes later draait er een middelgrote combi met 4 agenten de hoek om. De grote middelen worden bovengehaald: 4 sigaretten, de dikke politiejacks vliegen uit en de ‘pince monsieur’ gaat een kwartier lang tekeer op het slot … met resultaat!
Enkel nog mijn identificatiegegevens op een louch papiertje invullen, mijn GSM-nummer geven en ik ben weer de trotse eigenaar van een bijna gestolen fiets. In ruil voor mijn telefoonnummer, kreeg ik dat van de agenten: appelle-nous sur le 17!
Uiteindelijk heeft die reddingsactie weinig zoden aan de dijk gebracht, aangezien slechts een paar weken later mijn fiets echt ‘foetsie’ was. Gestolen, terwijl ik een tramabonnement aan’t kopen was … oftewel, hoe ruil je het ene transportmiddel voor het andere. Hoe de diefstal gegaan is? Lees in een volgende aflevering!
Geplaatst in diefstallen en verdwijningen
Recente reacties